Toneel en literatuur in de gevangenis

Deel 2: Wil de echte Brutus opstaan 

We zien het einde van een toneelstuk, Julius Caesar van Shakespeare, waarin Brutus en Cassius, betrokken bij de samenzwering tegen en de moord op Caesar, zich verloren wanen en zelfmoord plegen. Ovationeel applaus van het publiek. De acteurs schreeuwen en juichen. In de scène daarna wordt voor de een na de ander een zware dubbele celdeur geopend. De gewezen spelers gaan in hun gevangeniskloffie naar binnen. De cipier vergrendelt de deur. Aan het eind van de film Caesar must die van de gebroeders Taviani zien we dezelfde scènes. Weer dat applaus, het enthousiasme en de trots van de spelers. Weer de celdeuren. We volgen dan één gevangene nog even in zijn cel. Vanuit zijn perspectief zien en horen we de deur nu dichtknallen. “Sinds ik de kunst ken, is de cel een gevangenis”, verzucht hij. Einde film.

De gebroeders Taviani (81 en 83 jaar oud – zie zet die fiets toch op slot), bekend van films als Kaos en

Richard Dawkins & Ricky Gervais on Religion

Hoeiboei kerstpoll 2012

Meer moslims, christenen, atheïsten, agnosten in de minderheid. Met welk model is Nederland het beste op z'n toekomst voorbereid? 

1. Politiek atheïsme (Sovjet-Unie, Noord-Korea, Albanië)

2. Religieus neutrale staat (laïcité) (Frankrijk)

Kerstagenda van zzp'ers



Locatie/datum: vakantie-adres zzp'ers, donderdagochtend 27 december 2012.

Vrouw: Gek, ik krijg maar geen reactie op m'n mailtje over volgende week, of ik dan moet werken.

Man: Maar het is toch ook tweede kerstdag?

Vrouw (verbaasd). Nee, dat was gisteren, toch! Het is vandaag donderdag, een gewone dag!

Duingras

Toneel en literatuur in de gevangenis

Deel 1: De Turken komen eraan

Wir kommen is een weerwoord van de vijfentwintigjarige Oostenrijks-Turkse schrijver Inan Türkmen op de boeken van Thilo Sarrazin (zie Sarrazin vs Scheffer). Daarin meet hij met name de groei en bloei van Turkije ten opzichte van nogal wat Europese landen breed uit. Dit onderwerp wordt ook behandeld

Een open deur

Ze kunnen het maar niet eens worden, de heren en dames politici, de elite, de gestudeerden, de professoren, de beschaafden, de gelovigen, de opiniërende gelovigen in het bijzonder. Dat belooft wat voor de toekomst.

Die verdomde islam ook!

De grootste groep vindt 't overigens allemaal wel best, voor hen zijn alle religies even veel waard (of

Zie mij dan zitten!

Religie, godsdienst: iedereen heeft 't er tegenwoordig maar over en dat gaat voorlopig nog wel door. Mensen, mensen, alsof hun leven ervan afhangt. Alsof

Lees verder in Metro of op de Metro-site hierr.

Wredevolle Kerst

Nu de EU elite zich als winnaars van de Nobelprijs voor de vrede tijdens hun kerstvakantie afwenden van de dagelijkse sleur zoals het ‘shariaferendum’ in Egypte waar enkel nog de rurale en vrouwenbesnijdende zuidelijke gebieden moeten kiezen over de sharia als grondwet, is het de beurt aan de met bladgoud belegde belegen hells angel en voorspreker van de katholieken om de wereld wat vredevoller te maken. En voor dergelijke oelewappers zou ik als inferieur en immoreel atheïst, óók na het lezen van het  IHEU rapport, respect moeten betonen? 
‘Mensen bestrijden de gedachte dat ze een aard hebben, hun gegeven door hun lichamelijke identiteit, die als een onderscheidend element

...alsof wat hij vaststelde een gebrek was.

Treger bekeek de in onbeholpen schrift met groene inkt op stukjes karton vermelde prijzen, maar niets van het uitgestalde geleek hem ook maar iets goedkoper dan elders.  Hij betreurde dit, maar was er ook blij om. 'Iemand helpen, dat is heel goed,' dacht hij, 'maar het moet ook in het reële blijven.' Bovendien waren Eenhoorn en hij er voor de zoveelste keer ook dit jaar niet toe gekomen een kerstboom te kopen. Misschien zat hem dat in een gemeenschappelijke schaamte voor sentimentaliteit die voor kinderen

BREKEND! Prof. dr. mr. Maurits Berger ging in de leer bij Sheikh Muaz Alkhatib

Maurits Berger
In 1999 verscheen van de Arabist Maurits Berger “Islam is een Sinaasappel”. In dat boekje beschrijft Berger hoe hij in een moskee in Damascus gezeten aan de voeten van een sheikh les krijgt in de Shari’a. Het boekje beleefde vele herdrukken en is in Nederland van grote invloed gebleken op de publieke beeldvorming over de islam. Wat betreft de sinaasappel: de harde schil is de Shari’a en het sappige zoete frisse binnenste is de mystiek of de spiritualiteit. Daarmee kan je op soefi-achtige spirituele wijze zeggen dat de Shari’a eigenlijk de hele wereld en het leven omvat.

In eerste instantie ging Maurits Berger met knikkende knieën de moskee in want ja, als voormalige Leidse student moet je jezelf wel een houding weten te geven tussen al die vrome Koran en Hadith reciterende moslims in één der oudste moskees ter wereld. Maar gelukkig was het heel gezellig en al gauw kwam Maurits erachter dat de Shari’a 95% overeenkwam met het Nederlands recht. Wat je ook erover kan zeggen, het heeft natuurlijk wel wat om in het Arabisch op klassieke wijze les te krijgen van een Sheikh. Je zit er dan wel echt in. Maar die wijze Sheikh blijkt niemand minder te zijn dan Ahmed Muaz al-Khatib, althans dat blijkt uit deze aankondiging uit 2005. Ahmed al-Khatib is een goede

Sarrazin vs Scheffer

Twee sociaaldemocraten debatteren in De Balie over migratie en integratie 

Vanuit de zaal gezien staat Thilo Sarrazin rechts. Hij mag beginnen. Paul Scheffer doet zijn verhaal van links. Dan volgt een debat tussen beide publicisten. Sarrazin schreef twee bestsellers. De titels liegen er niet om: Duitschland schafft sich ab (2010) en Europa braucht den Euro nicht (2012). Scheffer haalde

Sneller, Strenger, Harder

Er moet strenger aangepakt worden. Het pesten op scholen, de agressie op voetbalvelden, jeugdmisdaad, het hufterige gedrag in het verkeer en het zinloze geweld in het algemeen.

Rokers moeten harder worden aangepakt, huisjesmelkers strenger. Snelheidsovertreders van hetzelfde laken een pak. Woningcorporaties, taxirijders CS, ze moeten harder worden aangepakt en het moet sneller.

Frauderen met uitkeringen, 't moet strenger worden aangepakt. Straatschoffies moeten worden

Meteorologie

'In Vesc heeft het vannacht gevroren', deelt een grote grijze vrouw in een versleten grijze mantel mede.
'Nee toch?' zegt de slager, terwijl hij een bestelling afsnijdt. 'Dat is vroeg! Daar hoor ik van op.'
'Het verbaast mij niets', zegt de andere, kleinere vrouw met bril, terwijl ze de kraagpanden van haar gehaakte wollen vestje rond haar vogelhals bijeen trekt.
'Ja zeker', zegt de grijze vrouw. 'Ze hebben daar van die grote bakken staan, weet u wel...?'
'Bakken...?' vraagt de slager.
'Om uit te drinken, voor het vee', verduidelijkt de grote vrouw. 'Die staan buiten. Reken maar, dat daar heel wat water in kan, in die bakken. Ze hebben er gerust een stuk of wat staan.'
'Waar is dat?' vraagt de kleine vrouw met bril wantrouwend.
'In Vesc', herhaalt de grote vrouw met stelligheid. 'Ik moest er vanmorgen vroeg toevallig zijn, bij mijn neef. Ja, ik kom er eigenlijk niet vaak. Eigenlijk kom ik er bijna nooit.'
'Dat heb ik ook', bekent plotseling een derde vrouw met pikzwart haar en zeer lelijke, fel gekleurde wandelkleding. 'Ik heb wel eens dat ik zowat iedere dag ergens kom, en dan opeens een hele tijd achter elkaar helemaal niet.'
'Het verbaast mij niets', zegt de vrouw met de bril. 'Je voelt het gewoon, dat het kouder wordt. Zo is het

It's not a plane

Kitschtrukendoos of de d/t/dt's

Adriaan van Dis kon zelf niet uitleggen waarom je 'a-priorikeus' schrijft zoals je het blijkbaar hoort te schrijven. Al kende hij de achterliggende regels, van sommige 'moeilijke woorden' begréép hij niet waarom je ze zo moest spellen. Toch propte hij Het Groot Dictee der Nederlandse taal vol met puzzelwoorden. Van Dis had zich een maand afgezonderd met stapels woordenboeken en schreef de 23ste, pardon, drieëntwintigste editie van Het Dictee.

Zonde eigenlijk van zijn, én onze tijd, want zoals ik wel eens tegen anderstalige cursisten zeg,

Religiestresstest?

Bijna gelijktijdig met de 'religiestresstest' verscheen een onderzoeksrapport, uitgevoerd in opdracht van de Internationale Humanistische en Ethische Unie (IHEU). Uit dat uitvoerige onderzoek blijkt dat atheïsten en andere mensen die sceptisch staan ten opzichte van religie in een groot deel van de wereld kans lopen te worden vervolgd of gediscrimineerd. Ja, ook hier in het Westen, in Nederland komt discriminatie van gelovigen tegen ongelovigen voor.

Misschien was een secularismestresstest daarom een beter initiatief dan een religiestresstest want, zeg

Die Kerk is niet achterlijk

De Kerk verkondigt haar leer letterlijk, en het ligt aan het geestelijk niveau van de zielen of die haar letterlijk, allegorisch dan wel als een ondoorgrondelijk mysterie wensen op te vatten. Die Kerk is niet achterlijk, al denkt de tegenstander dat zij net zo imbeciel is als hij zelf.

Men kan niet van deur tot deur iets colporteren en zeggen ik kom u iets vertellen dat eigenlijk niet waar, maar op een bepaalde manier juist

Optelsom

Zou het helpen als je het probleem benoemt, dat je 't zeg maar bespreekbaar maakt of is dat een verkeerd en héél slecht, héél erg fout idee?

Als je het nou héééél voorzichtig doet, zonder iedereen over één en dezelfde kam te scheren, zonder de goeden onder de kwaden te laten lijden, zonder te stigmatiseren, zonder te polariseren en godbewaarme, zonder onnodig kwetsend te zijn of de goden te verzoeken?

Maar wél benoemen.

Zou dat kunnen, zou dat eindelijk eens mógen, want er staat wel degelijk een olifant in de kamer. Een dikke, pakweg dertigjarige olifant die nog steeds over het hoofd wordt gezien en wel zeventig jaar kan worden.

Wat heb je, met zo'n olifant in de kamer, aan een politicus als Ahmed Marcouch die roept dat het niet

Veelzijdig, mysterieus, gretig, charmant, tikkeltje teruggetrokken

Acteur en zanger Jeroen Willems (1962-2012) was het allemaal

Maandag 3 december stierf Jeroen Willems plotseling. Tijdens de repetities voor de galavoorstelling ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van Carré werd hij onwel. Later overleed hij in het ziekenhuis aan een hartstilstand. Hij had een ode aan Toon Hermans zullen brengen. De voorstelling werd afgelast. Eén van de beste acteurs van zijn generatie had ons verlaten.

Tijdens het afgelopen Nederlands Film festival in Utrecht was hij nog de gast van het jaar en hij won er

Anand Soekhoe: Mijn kant van het verhaal

Anand Soekhoe
Juni 2012 werd docent Maatschappijleer Anand Soekhoe door het Fioretti College ontslagen vanwege enkele islamkritische tweets. Vandaag, 7 december, vindt hierover op verzoek van Anand Soekhoe bij Het College voor de Rechten van de Mens (voorheen Commissie Gelijke Behandeling) een zitting plaats waarbij ook het bestuur van Stichting Fioretti Teylingen aanwezig zal zijn. 
Lees hieronder Anand Soekhoes kant van het verhaal. Zie ook: Zondigen tegen de Staatsreligie. 

Geachte lezers, beste vrienden,

Onlangs kwam ik in de regionale en landelijke pers naar aanleiding van mijn anti islam kritische tweets. Hierdoor ben ik een paar weken geleden (per zondag 20 mei) geschorst van het ‘Fioretti college’ (een VO school) te Lisse. Ik werkte hier amper een jaar, naar volle tevredenheid. Niet alleen van de directie en collega’s, maar ook vooral van de leerlingen en hun ouders! Ten tijde van mijn aantreden heb ik er geen geheim van gemaakt dat ik aanhanger van de PVV ben en duo-raadslid voor Leefbaar Leiden.

In deze hoedanigheid heb ik op zondag 20 mei 2012 getweet dat: “De islam geen geloof maar een barbaarse achterlijkheid is. En dat men niet op de linkse rakkers moest stemmen; anders spreekt de volgende generatie Arabisch en is de islam een staatsgodsdienst!”

Collega’s van de gemeenteraad volgen elkaar middels sociale media als Twitter. Opvallend kritisch daarbij zijn de fractievoorzitter van GroenLinks, de heer Kos, en het (naar mijn mening) zwaar links georiënteerd Leidsch Dagblad. Ene linkse journalist van het Leidsch Dagblad (LD), de heer Frank Beijen, pikte de hierboven opgesomde tweets op. Die maandag daarop (21 mei 2012) werd ik op

A posteriori is niet erg nuttig om een pro-actief beleid te voeren


Boom 3 december 2012
Betreft:
Een door De Standaard niet publiceerwaardig geachte opinie i.v.m.
het opiniestuk ‘Goed dat Sharia4Belgium niet verboden werd’ in
De Standaard van maandag 03 december 2012. Auteur: Patrick Loobuyck-moraalfilosoof.
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20121202_00388997 
A posteriori is niet erg nuttig om een pro-actief beleid te voeren
Zonder afbreuk te doen aan de expertise en verwezenlijkingen van de heer Loobuyck stel ik nogmaals vast dat de academische wereld vaak achter de feiten aanloopt wanneer het over onderwerpen gaat die verband houden met de integratie van allochtonen met een islamitische

Mag het sneller kunnen?!

Wat zou er na Twitter komen? Ik kan haast niet wachten. Want jongens, het moet toch massaler, spectaculairder en vooral sneller kunnen?! Nu weet de twitterende mens slechts een luttele vier, vijf minuten eerder dat er een grensrechter dood, schijndood of toch morsdood is geslagen dan de gemiddelde nieuwsvolger en da's toch veel te veel tijd? Alsof je niet stante pede wilt reageren op zo'n

Ook bij invoering Wet inzake smalende godslastering in1932 was er dreiging van geweld

Terreurbeweging dreigt met aanslag in Nederland

Het Ezelproces

Wakker op Zondag? Slaap lekker verder!

Deze zondagochtend had ik ATV uitgekozen om mijn zondagmorgen aan te vatten. De Antwerpse regionale televisiezender heeft immers, net als de VRT ‘De zevende dag’ en de Nederlandse zender ‘Buitenhof’, ook een ochtendprogramma. Er werd warempel een debat aangekondigd over, jàwéhéhél, ver-draag-zaam-heid! Verse koffie, boekweitpannekoekjes én confiture van de 'Cydonia oblonga'  met een vleugje vanille, allemaal zélf gefabriceerd in onze bourgondische familiekring. Genieten!!
Het verdraagzaamheidsdebat kwam er naar aanleiding van Hommes et Femmes de la rue en al de andere ‘misères

Het heerlijk avondje is bijna gekomen

Pakjesavond. Gedichtenavond. Avond van surprises. In Het heerlijk avondje van Aat Ceelen gaat dat toch allemaal net even iets anders. Pjotr zit in zijn bibliotheek. Het is eigenlijk een kast sinds zijn proefhuwelijk met Marie. En de bibliotheek is nu de woonkamer. Hij wil niet eerder uit de kast komen dan dat hij bij wijze van Sinterklaascadeau de ultieme liefdesverklaring voor Marie heeft gevonden, rijmend, desnoods in één woord. Maar dan belt Negerhenkie. Hij komt er aan. Met weed-wodka en twee blanke meisjes uit Wit-Rusland. Potr wil het niet. Hij wil het woord voor Marie vinden. Dat moet zijn heerlijk avondje worden. Niet één letter van banket, nee, een héél woord van liefde. Maar Negerhenkie is niet te stuiten...en hij heeft een heel ander idee van het heerlijk avondje.

Eersteklas conversatie

Nee, de twee dames in de eersteklas treincoupé hebben het niet over het eiland Sint-Maarten in de Caraïbische Zee maar over het kinderfeest Sint Maarten dat gewoonlijk op 11 november gevierd wordt. Iets met lampionnen, iets met snoep, liedjes én een halfvergeten heilige. Sint Maarten wordt lang niet overal gevierd maar de twee dames die na een dagje Amsterdam terugreizen richting platteland zijn er vol van, nog steeds, want Sint Maarten ligt al weer elf dagen achter hen. Het is donderdagavond 22 november.

"Ik was bang dat de kinderen dit jaar vaker langs zouden komen en niet alleen op zondag [11 november]. Vrijdag kon, zaterdag kon, zondag kon…," verzucht de ene dame.

Toespraak Peter Calluy


BOEKVOORSTELLING
KRONIEK VAN EEN AANGEKONDIGD ONHEIL
Radicale islam in Vlaanderen
Peter Calluy
Met een voorwoord van Wim van Rooy en Johan Braeckman
ASP (Academic & Scientific Publishers) | Ravensteingalerij 28 | B-1000 Brussel | info@aspeditions.be

28 november 2012 – KURA PLAZA – BOOM (woonplaats van de auteur) 
Toespraak van de auteur.

Goedenavond allemaal en welkom op deze boekvoorstelling georganiseerd door Hans Vereyth en Carry De Groot-Verboven. Iets wat ze ten persoonlijke titel hebben gedaan en waarvoor ik hen zeer erkentelijk ben. Ik wil ook Wim danken voor zijn enorme en vakkundige hulp alsook Johan Braeckman die zijn filosofisch licht liet schijnen op de zaak. Ook de uitgever ASP heeft met het uitgeven van dit boek nog maar eens zijn maatschappelijke functie als wetenschappelijke uitgeverij waar gemaakt. Een uitzonderlijke kwaliteit in het hedendaagse medialandschap.
Graag wil ik een woordje placeren zoals we dat in Boom zeggen over twee begrippen die relevant zijn in mijn boek en die de lezer niet mag verwarren omdat ze niet onderling inwisselbaar zijn. Respect en tolerantie. 
Respect Peter, je hebt géén respect voor de islam! Een verwijt dat ik vaak te horen krijg. En dat is juist. Ik heb trouwens geen respect voor welke religie dan ook. Respect in de betekenis van zeer grote waardering die men heeft voor iets vanwege zijn kwaliteiten heb ik niet omdat ik er eenvoudigweg niet in geloof. 
Ik vind trouwens in het bronnenmateriaal, de kookboeken van de goden géén greintje respect voor mijn levensbeschouwing dat ongelukkig genoeg als atheïsme wordt benoemd. 
Meer nog, ik vind in de geopenbaarde schriften vormen van rabiate haat en dehumanisering  jegens mezelf en mijn

Het Nieuwe-Wij-Denken van Pieter Dronkers

Even voorstellen: Pieter Dronkers (33), twitterprofiel: ethicus met bijna voltooid proefschrift. Specialist in religie en politiek. Onderzoeker @nieuwwij. Dialoogcoordinator in Nes Ammim, Israel. 

Interview met Dronkers vandaag (27.11.2012) in Trouw: "Of ze nu vrouwen discrimineren of dieren onverdoofd slachten, het is goed als gelovigen alle ruimte krijgen." "Wat zijn veertig seconden lijden voor een beest, als dat voor gelovigen belangrijk is?"

Nou Pieter Dronkers, wat zijn veertig seconden lijden voor een beest, als je toch het verschil niet proeft?

Dan die vrouwendiscriminatie door gelovigen, meneer de ethicus in spe. Als gelovigen hun eigen

De tragiek is

Dirk Verhofstadt: Is die visie niet door de geschiedenis achterhaald? Mensen zijn toch intelligenter dan vroeger en zullen zich niet zo eenvoudig meer laten inpakken door een geloof.

Paul Cliteur: De tragiek is dat George Santayana meer gelijk heeft dan mij lief is. In 1917 schreef hij aan Bertrand Russell: 'Mensen zijn niet intelligent. Het is heel onredelijk om dat van hen te verwachten. En het is iets waarmee mijn filosofie mij verzoend heeft, al lang geleden. Hoe had ik anders veertig jaar in Amerika kunnen wonen?' Het gaat mij nu even niet om die sneer naar Amerika, maar om wat daarvoor staat: mensen zijn niet intelligent. Ik dacht vroeger altijd; als je mensen met het bewijsmateriaal confronteert waardoor zij hun stellingen moeten bijstellen, dan doen zij dat. Maar dat is veel minder het geval dan je zou denken. Mensen hebben hun intellectuele beperkingen. Zij begrijpen

'Halalwoning' bestaat al lang in Nederland

In 1988 is reeds het eerste grote woningproject in Nederland gerealiseerd waar rekening is gehouden met de woonwensen van allochtonen. Architect Alvaro Siza ontwierp het project 'Punt Komma' in Den Haag met gescheiden circuits voor mannen en vrouwen.
In pakweg 1993 stond in het lesmateriaal dat ik moest gebruiken in mijn lessen aan allochtonen een interview met architect Siza over 'halalwoningen', o.a. over gescheiden ruimtes voor de man en de vrouw. Daar behoorde je geen vragen over te stellen. De actualiteit laat dus zien: wat men zaait zal men oogsten.

Meer info, lees deze pdf (Stichting Forum, instituut voor multiculturele ontwikkeling, Programma Sociale Cohesie. Rein Sohilait, Peter Schmitz (eindredactie) Utrecht, pari 2006)Multicultureel bouwen en wonen 


Staatspolitie voor meningsuiting?

'An unhappy childhood is a writer's gold mine'. Voor Gerard Reve, de schrijver die dit motto in zijn boek Nader Tot U (1966) gebruikte, gold dat wel. Reve perste het ene na het andere prachtboek uit zijn kroontjespen. Of zijn omvangrijke oeuvre nog gelezen wordt of niet, doet daar niets aan af, ook niet dat hij een heus proces aan z'n broek kreeg, het zogeheten Ezelproces. De volledige vrijspraak van Reve in dit proces - had Reve God wel of niet gelasterd en zodoende gelovigen gekwetst? - is juist iets om in je oren te knopen, iets om nooit meer te vergeten. Enfin.

Onlangs stond er een portret van een andere Nederlandse schrijver in de Volkskrant, een nog levende: Arthur Japin. Onder de kop 'De wonden gaan weg, maar de woorden blijven altijd bij je' vertelt hij een aandoenlijk verhaal over pesten dat hier en daar best hout snijdt. Zelf heeft de schrijver erg onder dat pesten geleden maar gelukkig bleek de ongelukkige jeugd ook voor hem een goudmijn: "De bron waaruit ik put. Het anders zijn is nu een voorrecht, een grote vrijheid." Hoopgevende woorden en een hart onder de riem voor al die getreiterde kinderen én volwassenen. Onder het motto: doe iets creatiefs met je ellende.

Maar dan. Op driekwart van het artikel staat ineens dat zinnetje. "Mag ik ook dit nog zeggen?" Ja, dat

Rowan Atkinson's speech 'Be free to insult '

Wat doen al die andere mensen in ons vliegtuig, mam?

Te zien op tv, donderdagavond 22 nov. om 22.55 u op Ned. II 

Een man wil wel eens een gokje wagen. Waarom zou het anderen wel lukken om rijk te worden en hem niet? Iedereen heeft een zekere hebberigheid. Iedereen wil wel rijk worden. Daarom lenen we, beleggen we, zoeken we naar de hoogste rente of financieren we het een en ander met waardeloze hypotheken. Maar of we nu een erfenis van 50.000 euro willen vermeerderen of een vastgoedkapitaal  van miljarden dollars, in wezen gaat het om windhandel.
Dat ondervonden filmer Leo de Boer en time-sharing magnaat David Siegel. De eerste heeft z’n financiële debacle zelf in beeld gebracht. De ondergang van de tweede is verfilmd door Lauren Grienfield. Beide documentaires worden vertoond op het IDFA. Ze blijken pas echt interessant te  worden, en daardoor tragisch-komische trekken te krijgen, op het moment dat een persoonlijk dramatisch element een belangrijke rol gaat spelen. 

Bij Leo de Boer, bekend o.a. van zijn documentaire Dichter bij Tanja (2010), waarin hij deze guerilla-girl van de Farc samen met haar moeder probeert te localiseren, ging het om een betrekkelijk klein bedrag, zo'n 50.000 euro, dat van het ene op het andere moment verdwenen was. Een heel erg klein snippertje van al het geld dat her en der in rook is opgegaan. 
De Boer liet het er niet bij zitten. Verwoed deed hij pogingen om het verloren geld terug te winnen. Hij begon online te beleggen. Naarstig

Lieutenant dans l'armée belge.

Des islamistes repérés dans l'armée belge (La Libre Belgique) 

Het geheugen van de burger die dagelijks een beetje meer met de rug tegen de spreekwoordelijke muur wordt geduwd is kort. Of deze burger arbeider, ondernemer of intellectueel is doet niet ter zake. Daar waar de rekening moet kloppen op het einde van de maand is vluchtigheid in de analyses het resultaat van de stress om de veel te korte eindjes toch aan mekaar te krijgen. Dat de verontrustende symptomen van een verkeerd begrepen godsdienstvrijheid, multireligie en -culturalisme en de van de pot gerukte onderlinge inwisselbaarheid van de termen respect en tolerantie tot een ongekende algemene apathie en verdwazing leiden mag niet verwonderen. De gestage evolutie ontgaat de burger immers in zijn gejakker van alledag. Zal ik een en ander in herinnering brengen om het verontrustende nieuws ‘te kaderen’ in La Libre Belgique dat ons meldt dat het leger vandaag officieren heeft die in hun vrije tijd rondparaderen in het uniform van de totàle verwerping van de geseculariseerde democratische rechtsstaat, de nikab,

Wie herinnert zich het in januari 2011 ingediende wetsvoorstel van ene David Geerts, Kamerlid én

Had hij het moeten weten?

Een man eet een broodje warm vlees. Dat doet hij wel vaker. Bij voorkeur zondags, als hij even bij moeder-de-vrouw weg is en de voetballers gadeslaat van de voetbalclub waar hij al dertig jaar lid van is. Zijn kluppie. Dan geniet hij, de trouwe 72-jarige voetbalsupporter, er nog het meest van. Een broodje warm vlees in de buitenlucht. Lekker! Zijn ploeg is vandaag aan de winnende hand, het kan niet meer fout gaan, de jongens staan met 4-2 voor. Dat 't om een amateurclub gaat, doet daar niets aan af. Emoties spelen vanzelfsprekend een rol bij het spel. De man geniet, de man hapt, de man smult.

Dan gaat het snel. Mannen, toeschouwers maar dan van de bezoekende club, bespugen de man met z'n broodje warm vlees, ze schelden hem uit. Ze zijn er niet van gediend dat de witte, bejaarde man dat broodje in hun aanwezigheid nuttigt want

Lees verder in Metro of op de Metro-site hierrr.